|
Uiterlijk Een volwassen huisboktor is 1.2 tot 3cm lang, bruinzwart en heeft 2 grijsachtige vlekken. De larve heeft een lengte tot 3 cm, is geelachtig wit en heeft goed ontwikkelde kaken. De vrouwtjes hebben een lange legboor die onder hun dekschilden uitsteekt.
Ontwikkeling Volledige gedaante verwisseling. Ontwikkelingsduur van ei tot volwassen huisboktor: 32 tot 12 jaar. Eistadium: 1 tot 2 weken, larvalestadium 4 tot 5 jaar (soms 11 jaar), popstadium 2 tot 4 weken, imagostadium 3 tot 4 weken. In juni t/m september komen de kevers uit het hout om te gaan paren, waarna het vrouwtje ca. 200 eitjes legt. Een temperatuur van 25 graden C en hoger en een hoge relatieve luchtvochtigheid is gunstig voor de ontwikkeling van de huisboktorlarve.
Leefwijze De uit de eitjes komende larven boren zich ter plaatse in het hout en maken daarin boorgangen, die geheel met boormeel gevuld worden en een ovale doorsnede hebben. Het houtoppervlak is vaak rimpelig als gevolg van de druk uit de boorgangen op het dunne fineerlaagje dat nog intact gebleven is. In de regel wordt de toekomstige uitgang naar buiten als voor de verpopping uitgeknaagd. Er blijft slechts een zeer dun laagje hout aanwezig, waardoor de kever later een uitvliegopening knaagt. De uitvliegopening is ovaal, lengte 6 tot 9mm, gewoonlijk met een gerafelde rand. Het boormeel vertoont cilindrische deeltjes en heeft daardoor een unieke structuur: korte ronde stafjes met grof poeder.
Schade Huisboktorren tasten vaak dakconstructies aan. Dikke, dragende balken kunnen in enkele jaren nagenoeg geheel worden verpulverd; bij grenen wordt alleen het spinhout aangetast. Bij vuren wordt ook het kernhout aangetast.
Wering/preventie Loofhout of verduurzaam naaldhout toepassen. Naaldhout voor verwerking controleren op aanwezigheid van de huisboktor. Bij toepassing van naaldhout dit zorgvuldig schilderen of lakken zodat er geen eitjes op het houtoppervlak gelegd kunnen worden. |
